دوشنبه ٠٣ مهر ١٣٩٦
عنوان
عنوان
اخبار > کتاب نگرش شناسی تاریخ نگاری انقلاب اسلامی
 


کتاب نگرش شناسی تاریخ نگاری انقلاب اسلامی
کتاب نگرش شناسی تاریخ نگاری انقلاب اسلامی
کتاب «نگرش شناسی تاریخ نگاری انقلاب اسلامی» نوشته یعقوب توکلی در 72 صفحه، از سوی دفتر نشر معارف منتشر شد. این کتاب به جریان‌ها و رویکردهای تاریخ نگاران انقلاب اسلامی می‌پردازد و ویژگی هر جریان و رویکرد را به صورت خلاصه و کلیدی بیان می‌کند.

کتاب نگرش شناسی تاریخ نگاری انقلاب اسلامی نوشته یعقوب توکلی منتشر شد.

پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی؛ کتاب «نگرش شناسی تاریخ نگاری انقلاب اسلامی» نوشته یعقوب توکلی (عضو هیأت علمی دانشگاه معارف اسلامی) در 72 صفحه، از سوی دفتر نشر معارف منتشر شد.
این کتاب به جریان‌ها و رویکردهای تاریخ نگاران انقلاب اسلامی می‌پردازد و ویژگی هر جریان و رویکرد را به صورت خلاصه و کلیدی بیان می‌کند.

این کتاب از هشت بخش تشکیل شده است: 1. تاریخ نگاران موافق پهلوی (شامل تاریخ نگاری پهلوی‌ها، تاریخ نگاری سفرا و سیاستمداران غربی، تاریخ نگاری خادمان جدا شده و تاریح نگاری تجاری نویسی)، 2. تاریخ نگاری مخالفان رژیم پهلوی (شامل تاریخ نگاری اسلامگرایان، تاریخ نگاری ملی گرایان، تاریخ نگاران چپگرا)، 3. تاریخ نگاری محققان خارجی و نویسندگان حامی انقلاب اسلامی، 4. تاریخ نگاری دانشگاهی، 5. تاریخ نگاری روشنفکری، 6. راهی برای پژوهش در تاریخ، 7. نظریه رسمی تاریخی، بایسته‌ها، موانع و مشکلات، 8. همدلی و تعامل؛ ضرورت تاریخ نگاری انقلاب اسلامی.
نویسنده در مقدمه کتاب می‌نویسد: «پدیده‌های‌ تاریخی‌ و سیاسی‌ از منظر هر نویسنده‌ با عقاید ویژه‌ او تجزیه‌ و تحلیل‌ می‌شود و یکسان‌ دیدن‌ منظرهای‌ نویسندگان،‌ خیلی‌ مطابق‌ با واقع‌ نیست. این‌ درست‌ است که‌ بزرگان‌ تاریخ‌‌نگاری‌ و اساتید علم‌ تاریخ‌ تأکید می‌کنند که‌ مورخ‌ باید بی‌طرف‌ باشد و این امر‌ یک‌ ضرورت‌ در امر تاریخ‌‌نگاری‌ است، اما همیشه‌ هم،‌ طرفیت‌ مورخ به آن‌ معنا نیست‌ که‌ بیان‌ خلاف‌ واقعی‌ صورت‌ گیرد.» توکلی در ادامه می‌نویسد: «بحث‌ ما در بررسی‌ مقوله‌ نگرش‌شناسی‌ تاریخی‌ به‌ این‌ فرضیه‌ برمی‌گردد که‌ هیچ‌ مورخ‌ و گوینده‌ای‌ در بیان‌ حوادث‌ تاریخی‌ بی‌‌طرف‌ نیست. در این‌که مورخ‌ باید بی‌طرف‌ باشد به‌ لحاظ‌ ایده‌‌آلی، حرف‌ درستی‌ است، ولی‌ به‌ لحاظ‌ علمی و عملی،‌ غالباً‌ مورخان‌ دارای‌ موضع‌ هستند و بی‌طرفی‌ مورخ، کمتر پذیرفتنی‌ است. بنابراین‌ لازم‌ است‌ به‌ واسطه‌ بازکاوی‌ و بازشناسی، گرایش‌های‌ نویسندگان‌ تاریخ‌ معاصر مشخص‌ گردد.»

 

 


خروج